Thursday 16th August 2018

  • warning: Parameter 2 to acidfree_link_alter() expected to be a reference, value given in /home/irtitreyek/domains/titreyek.ir/public_html/includes/common.inc on line 2907.
  • warning: Parameter 2 to acidfree_link_alter() expected to be a reference, value given in /home/irtitreyek/domains/titreyek.ir/public_html/includes/common.inc on line 2907.
  • warning: Parameter 2 to acidfree_link_alter() expected to be a reference, value given in /home/irtitreyek/domains/titreyek.ir/public_html/includes/common.inc on line 2907.
  • warning: Parameter 2 to acidfree_link_alter() expected to be a reference, value given in /home/irtitreyek/domains/titreyek.ir/public_html/includes/common.inc on line 2907.

دیباج نگینی در کوههای شمال دامغان + تصاویر

نسخه مناسب چاپارسال به دوستان

 

 

 

 

 

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی تیتریک : دیباج یکی از شهرهای شهرستان دامغان در استان سمنان است. این شهر در ۵۵ کیلومتری شمال شهر دامغان جای دارد.

دیباج خود شامل روستاهای قلعه، ورزن و زردوان است. پیشتر آنرا چهارده ویا چهارده رودبار میخواندند. هرچند هنوز این نام بین مردم محلی رایج است اما از سال ۱۳۷۵ بصورت رسمی این منطقه به شهر تبدیل شد و اکنون دارای شهرداری است.

این شهر همچنین مرکز دهستان رودبار در بخش مرکزی شهرستان دامغان نیز محسوب می‌شود. آب و هوای دیباج، در زمستان سرد و در تابستان معتدل است.

چهارده قبلاً از چهار روستای کوچک‌تر تشکیل می‌شد. علاوه بر سه روستایی که در بالا نام برده شد، روستا یا ده چهارم امین آباد نام داشت که اکنون خراب ده نامیده می‌شود و هر سال در هشتم محرم مردم به یادبود مردگان این ده در آنجا گرد می‌آیند. بنا به گفته مردم محلی این ده در گذشته بر اثر حمله سپاهیان یا بلایای زمینی ویران شده‌است. امروزه اندکی بنای مخروبه در محل این ده دیده می‌شود.

نام جدید این شهر از امامزاده‌ای به همین نام در این مکان اقتباس شده‌است. مقبره منسوب به محمد پسر جعفر صادق امام ششم شیعیان دوازده امامی که ملقب به امامزاده محمد دیباج است در محله قلعه در جنوب غربی شهر واقع شده‌است.

جمعیت این شهر بر طبق سرشماری سال ۱۳۸۵، برابر با ۲٫۵۱۲ نفر بوده است. اغلب مردان برای کار به دامغان، سمنان ویا گرگان مهاجرت می‌کنند.

نزدیک به همه مردم این شهر مسلمان و شیعه دوازده امامی هستند. زبانشان کمی نزدیک به مازندرانی است.

این شهر به خاطر آب و هوای کوهستانی، مستعد پرورش محصولات باغی و دامپروری است. مانند شهمیرزاد سمنان، در اینجا هم گردو از عمده میوه‌های باغی، در کنار گیلاس، انگور، آلبالو، زردآلو و سیب می‌باشد. درکنار اینها، سیب زمینی و گندم دو محصول عمده کشاورزی واین ناحیه‌است. آب کشاورزی و آشامیدنی از چشمه‌های مختلف طبیعی که در اطراف شهر هستند تهیه می‌شود.

محصولات دامی

شهر دیباج دارای سه هزار هکتار مرتع و بیست هزار راس گوسفند و بز می‌باشد که در سه نوع مرتع تالیف می‌کنند. 1-مراتع زمستانه در اطراف دیباج 2-مراتع میانبد در منطقه کشت و دشت 3- مراتع ییلاقی (سربند-چهار گنبدان-سنگ بن –لار کوه وزندان و پلاش)که حدود 30% مردم از راه پرورش گوسفندان داشتی امرار معاش می‌کنند البته این درصد در قدیم 80% بوده است با توجه به خشکسالیهای اخیروفقیر شدن مرتع اکثر دامداران بزرگ دامهای خود را فروخته‌اند . در اواخر فروردین ماه گوسفندان از اطراف دیباج به مراتع میا نبد رفته که در اواسط اردیبهشت ماه به بنه (خیل ) می‌روند و کار دوشیدن شروع می‌شود.

 

 

 

 

انتهای پیام/

پایگاه خبری تحلیلی تیتر یک دامغان

0
Your rating: خالی

دیدگاه‌ها

من سال 1367 بمدت 6 ماه دوران

من سال 1367 بمدت 6 ماه دوران مقدس سربازی را در ناحیه سپاه چهار ده دامغان گذروندم و منطقه ای بسیار زیبا و زمستانی بسیار سرد و برفی و همراه با کولاک داشت و جا داره که از فرمانده عزیز و مهربون و انقلابی اون دوران در چهار ده بنام حسینعلی سفیدیان یادی کنم و اگر هنوز در قید حیات هستن امیدوارم که سلامت و تندرست باشن و مقر سپاه ما روی تپه ای بعد از ساختمانهای مدارس اونجا بود و قبل از مدارس هم مقر ارتش بود و پایین تپه یک مسجدی بود که گاهی اوقات برای اقامه نماز به اونجا میرفتیم و مردمی بسیار مهمون نواز و سرباز دوست بودن ........واقعا چه دوران خاطره انگیزی بود و من بعد از اونجا به روستای خورزان رفتم و در آخر به دزفول تیپ 12 رفتم و الان هم ساکن تهران هستم اگه امکان داره و براتون مقدوره خواستار احوالات آقای سفیدیان هستم

چهار ده دامغان

من سال 1367 بمدت 6 ماه دوران مقدس سربازی را در ناحیه سپاه چهار ده دامغان گذروندم و منطقه ای بسیار زیبا و زمستانی بسیار سرد و برفی و همراه با کولاک داشت و جا داره که از فرمانده عزیز و مهربون و انقلابی اون دوران در چهار ده بنام حسینعلی سفیدیان یادی کنم و اگر هنوز در قید حیات هستن امیدوارم که سلامت و تندرست باشن و مقر سپاه ما روی تپه ای بعد از ساختمانهای مدارس اونجا بود و قبل از مدارس هم مقر ارتش بود و پایین تپه یک مسجدی بود که گاهی اوقات برای اقامه نماز به اونجا میرفتیم و مردمی بسیار مهمون نواز و سرباز دوست بودن ........واقعا چه دوران خاطره انگیزی بود و من بعد از اونجا به روستای خورزان رفتم و در آخر به دزفول تیپ 12 رفتم و الان هم ساکن تهران هستم اگه امکان داره و براتون مقدوره خواستار احوالات آقای سفیدیان هستم

ارسال نظر جدید

محتوای این فیلد خصوصی است و به صورت عمومی نشان داده نخواهد شد.
کد امنیتی
لطفا عبارت امنیتی را وارد نمایید.
Image CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.

 

تمام حقوق این سایت متعلق به پایگاه خبری تحلیلی تیتر یک می باشد و استفاده از مطالب تنها با ذکر منبع بلا مانع است.

طراحی شده توسط صددروازه

 

تلفن تماس : 02335262917

تلفن همراه مدیر مسئول: 09193330240

رایانامه : titreyek[a]chmail.ir

بازگشت